مرغابی وحشی
آه....قلب بزرگ من ای وسعت چندین هزار خنجر بی دلیل از تپیدن عاشقانه ات اکنون چه مانده است.من غمگین ترین ترانه را برای شادمانی شمایان سروده ام .

 

مردی در انسوی تپه های اصالت

                   با تموج رگهای جاريش

                                   به انتهای زمين دست ميرساند

در اين سوی تشکهای نرم کسالت

                      در ابتدای غبار

                                             مردی

خويشاوندی خود را

                   با قفلهای مطلای بی کليد؛به ثبت ميرساند

  به هنگام ذوب برفها گاهی گلی ميرويد که بموقع است و عجيب                                         

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۳/۱/۱٩ - مسعود خادمی

آه....قلب بزرگ من ای وسعت چندین هزار خنجر بی دلیل از تپیدن عاشقانه ات اکنون چه مانده است.من غمگین ترین ترانه را برای شادمانی شمایان سروده ام .


عکسهای من و دوستان